editor@webeditoryal.com +90 530 823 2324

Yalnızım Biraz

serbest makale fatma k.

Sana mülayim bir rüzgarın akşam bulutlarını, bronz bir mermer rengi tepelerden, Venüs’ün gülden tacına bıraktığı zamanda bu satırları yazıyorum sevgili..

Aşkım, gölgelerimiz arza kafi miktarda kapanmış. Nazını, niyazını, ısrarına kaybedip çırpınma. Kollarımda sana olan aşkımın yığdığı dermansızlık var. Bu yorgun ve bitaplık arzdaki gölgemi silmeye gücü yeten bir kuvvet. Yalnız seni kaldıramaz bu evrenden.

Gökyüzünde son parıltılar şekil verirken semaya, gölgem sana doğru uzanıyor. Çıplak ayaklarımın soğuk taşları… sırtınızda anılarımın dokunuşları var. Kandıra, çelik çomak, misket oyunlarının yaraları kaybolmamış. Hepsi taze, hepsi ilk günkü gibi. Kaybolan yalnız benim; benim gençliğim… Bunu idrak etmek bile birer kıyamet, bir uçurum.

Neredesin çocukluğum? Nerede dostlarımla ateş böceği tuttuğumuz ve ilahiler söylediğimiz Ramazan akşamları, ey çocukluğumun nazar boncuğu hırsızları… neredesiniz söyleyin bana?

Selimiyenin alemleri bir bir tutuşur. Gölgelerin emdiği sular, söğütlerin yapraklarının parıltılarıyla dans eder. Sevgilim, ilahi paletin gökle arz arasından yanıp bihal olmuş gülşen gönülleri, masum bir güzellik yağmurlarıyla ebedileştirmesidir.

Yazar: Serap K.

0 Comments

HIZLI İLETİŞİM

Bize bir mesaj gönderin; en kısa sürede cevaplayacağız.

Sending

©2014 - 2017 WebEditoryal

Log in

or

Forgot your details?